Δυστυχώς είναι επιθετική μορφή καρκίνου.

Σχετίζεται με ιστορικό οισοφαγίτιδος αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο.

Επειδή ο οισοφάγος δεν έχει εξωτερικό χιτώνα (ορογόνο) έχει την τάση να δίνει γρήγορα μεταστάσεις.

Το κύριο σύμπτωμα της νόσου είναι δυσκαταποσία, αρχικά σε στερεές τροφές και αργότερα σε υγρά.

Είναι πολύ απαιτητική πάθηση και απαιτεί μεγάλες εκτομές, καθώς πρέπει να αφαιρεθεί (αναλόγως το σημείο του καρκίνου) ο οισοφάγος, το στομάχι και να ενώσουμε στομάχι με οισοφάγο, είτε στον θώρακα, είτε στον τράχηλο.

Πολύ μεγάλη σημασία έχει η αφαίρεση μαζί με τον οισοφάγο, λεμφαδένων του μεσοθωρακίου.

Δυστυχώς κατά την διάγνωση, ο καρκίνος είναι προχωρημένος σε πολλές περιπτώσεις.

Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να υποβάλλουμε τον ασθενή σε σταδιοποίηση της νόσου.

Να δούμε δηλαδή πόσο προχωρημένος τοπικά είναι ο καρκίνος και αν η χειρουργική του αφαίρεση έχει ουσιαστικό όφελος στην πρόγνωση του ασθενούς.

Έτσι συνήθως με την αξονική και τη μαγνητική τομογραφία υποβάλλουμε τον ασθενή και σε ενδοσκοπικό υπέρηχο, ώστε με ακρίβεια να καθορίσουμε αν ο όγκος είναι χειρουργικά εξαιρέσιμος. Αναλόγως των ευρημάτων των παραπάνω εξετάσεων προβαίνουμε, είτε σε άμεση χειρουργική τομή, είτε σε προεγχειρητική ακτινοβολία – χημειοθεραπεία, ώστε αν καταφέρουμε να συρρικνώσουμε τον όγκο να μπορέσουμε σε δεύτερο στάδιο να τον αφαιρέσουμε ριζικά.

Η χειρουργική του οισοφάγου είναι πολύ απαιτητική, καθώς, αναλόγως της σχεδιαζόμενης επέμβασης, μπορεί να χρειασθεί να προβούμε σε λαπαροτομή, θωρακοτομή και τομή στον τράχηλο.